Aristoteles had gelijk de enige manier om kritiek te vermijden is niets doen, niets zeggen en niets zijn. Wat een saai leven! Dat impliceert overigens niet dat je geen kritiek krijgt: “Hij voert geen zak uit” of “Dat is toch geen leven” of “Zij is een verwend kreng, doet helemaal niets”. De kans is alleen kleiner.

Kritiek … we geven het maar al te graag, en we geven het zelfs snel en ondoordacht. Maar kritiek ontvangen doen we vaak met wat minder enthousiasme.

Kritiek … kan als positief of als negatief worden ervaren. Positieve kritiek wordt vaak opbouwende kritiek genoemd. De ontvanger accepteert de kritiek als hulp, als tips. Wat zou het prachtig zijn als de ontvangers van kritiek het altijd als opbouwend zouden interpreteren en de helpende hand kunnen accepteren. Want daar ligt de sleutel voor het omgaan met kritiek. Helemaal bij jezelf. Jij bepaalt hoe je de kritiek ervaart.

Kritiek … door wie wordt het gegeven. Stel je voor zowel persoon A, persoon B en persoon C geven je dezelfde kritiek. Maar bij alledrie ga je er anders mee om. Persoon A is een persoon die je vertrouwt, zijn kritiek wordt vaak ervaren als die helpende hand. Jij en persoon B botsen continu, jullie karakters matchen niet. Zijn kritiek, alhoewel het dezelfde is, zal niet landen en misschien wel uitdraaien op een welles nietes spel. Persoon C is iemand waar je tegenop ziet. Zijn kritiek zal je motiveren of juist demotiveren.

Kritiek is iets tussen mensen, en de relatie tussen die twee mensen. Kritiek heeft te maken met interpretatie, je eigen referentiekader en je ervaring. Kritiek is subjectief. Maar kritiek is vooral een helpende hand. Om je even te laten nadenken over wie je bent, wat je doet en wat je vertelt.

Dat er een volgende keer komt, dat je kritiek krijgt, is onvermijdelijk. Maar luister er naar, vraag door en haal eruit wat voor jou goed voelt en je kunt gebruiken.

Wat vinden jullie eigenlijk van mijn blogs? Ik sta open voor kritiek …